Toruń

Moją skromną kolekcję pocztówek z Torunia zawdzięczam Sarze (bardzo, bardzo dziękuję!) - obie są wyjątkowe i stanowią perełkę w mojej kolekcji. Dlaczego? Sara sprytnie mnie rozpracowała, że jestem zakochana w czarno-białych kartkach - taką też udało mi się wyjąć dziś ze skrzynki. Jak po rozerwaniu koperty ujrzałam skrawek pocztówki, od razu mocniej mi serce zabiło - to była miłość od pierwszego wejrzenia! (Dopóki z drugiej strony nie przeczytałam, że na zdjęciu znajdują się kosze na śmieci, w ogóle nie pomyślałabym, że takowe się tam znajdują!)

Druga kartka nie dość, że przedstawia piękną panoramę, to jest na swój sposób unikatowa - bowiem jej rozmiar jest nieznacznie większy od... A4! (Cała wypisana drobnym maczkiem, czyli moje marzenie zostało spełnione w stu procentach ♥) Nie zmieściła mi się w skanerze, więc została zmuszona do pozowania z kotem, który nie pozwolił, by coś innego niż on było mistrzem pierwszego planu. No więc...

Zdjęcie jak z kalkulatora, ale mam nadzieję, że choć trochę oddaje piękno tej niezwykłej pocztówki.

Warszawa 1935

Gdy tylko ujrzałam tę kartkę w Oferuję tag bis na polskim forum Postcrossingu, od razu wiedziałam, że muszę ją mieć! Znacie może to uczucie - kiedy patrząc na pocztówkę, zachwyca Was do tego stopnia, że nie wyobrażacie sobie, by mogła nie trafić do Waszych rąk? Tak właśnie miałam z widokiem na Nowy Świat w Warszawie z lat trzydziestych ubiegłego wieku - już to wystarczyło, by mnie kartka całkowicie zauroczyła, wszak uwielbiam zdjęcia czy reprinty z tego okresu. Do tego doszła jeszcze wiadomość oraz przecudowne znaczki, które tylko dopełniły całość. Nie zaprzeczę, uwielbiam tę niezwykłą, nietuzinkową pocztówkę.

Pocztówka z sercem

Jakiś czas temu na Postcrossingowej grupie na Facebooku zaproponowałam wymianę pocztówkami - ale nie taką typową wymianę, lecz wymianę z sercem. Miało to oznaczać, że kartka, którą chcieliśmy wysłać, potraktowana miała zostać nietuzinkowo oraz nieszablonowo i nadawca miał za zadanie wczuć się w pisanie, przelać swoją duszę na pocztówkę, czyniąc ją w każdym aspekcie niezwykłą - od długiej wiadomości (naprawdę, naprawdę długiej wiadomości - nawet nie uwierzylibyście, ile można zmieścić na tych kilku centymetrach kwadratowych!) przez ładny znaczek (w końcu to też ma znaczenie - nikt nie lubi dostawać wciąż i wciąż tych samych niebieskich kafelek) po piękną kartkę. Jak widać, nadawczyni stanęła na wysokości zadania i mogę śmiało stwierdzić, że cel został osiągnięty - pocztówka ta jest dla mnie niezwykła, uwielbiam ją!
Swoją drogą, przedstawia ona most w portugalskiej miejscowości, Viana do Castelo, w której nadawczyni była wraz z projektem szkolnym. To zachodzące słońce oraz świetne kolory (na skanie nie widać tego pięknego pomarańczowo-złotego nieba, co za szkoda!) całkowicie mnie zauroczyły.

Gniezno

Gniezno - pierwsza stolica Polski i jedyna obok Krakowa oraz Warszawy, w której, jak mi się zdawało, nie byłam. Wszystko jednak wyjaśniło się, gdy w swojej starej pocztówkowej kolekcji odnalazłam pustą kartkę z Drzwiami Gnieźnieńskimi - no tak, w Gnieźnie przez kilka godzin przejazdem parę lat temu byłam, ale zupełnie mi to z pamięci wypadło! Choć nie wiem, jakim cudem, bo mam stamtąd naprawdę miłe wspomnienia. Natomiast poniższą kartkę z tego miasta otrzymałam od Marty jako podziękowanie za wysłane mapy (mam nadzieję, że się przydały!). Marta stwierdziła, że pocztówka ta jest niespecjalna, jednak mnie jak najbardziej przypadła do gustu - ładnym nocnym widoczkiem nietrudno złapać mnie za serce.

W piątek w swojej skrzynce znalazłam kartkę wielkanocną od tej samej nadawczyni (ze znaczkiem w kształcie serca!). Zupełnie się jej nie spodziewałam, więc tym bardziej była dla mnie sporym miłym zaskoczeniem. Bardzo dziękuję!

Poznań

Ostatnio policzyłam, że z Kasią piszemy listy już od dziewięciu miesięcy (jeśli moje wielkie matematyczne talenty dobrze oszacowały czas od lipca do kwietnia) - póki co jest to moja najdłuższa nieprzerwana korespondencyjna znajomość; Kasiu, możemy być z siebie dumne, bo coś czuję, że jeszcze długo, długo, na naszych medycznych studiach będziemy sobie wysyłać mam tyle nauki, zero czasu, dlatego odpisuję... (Ty zrozumiesz!). A jako, że obie mamy zapędy pocztówkowe, nie mogło się obyć bez widokówek - poniższa kartka z rodzinnego miasta Kasi, Poznania, przybyła do mnie jako jedna z pierwszych, stąd mam do niej ogromny sentyment!

Swoją drogą, wczoraj od Kasi dostałam przeurocze życzenia świąteczne (tak, jednak Ci się udało przed Świętami!) - dziękuję, Zajączek jest kochany!

Chełmno

Pocztówkę z Chełmna - miasta zakochanych, które zostało tak nazwane ze względu na znajdujące się tam relikwie Świętego Walentego - dostałam od Ani, której bardzo dziękuję! Poza tą kartką w kopercie znalazłam jeszcze dwie inne, które mam nadzieję niedługo również Wam pokazać, oraz dwa ręcznie robione karnety - w skrócie powiem, że jeżeli szukacie jakichś ładnych, robionych od serca kartek okolicznościowych, już wiecie, do kogo się zgłaszać!
Pocztówka bardzo mi się podoba - rzadko zdarza się, by na multiview każde pojedyncze zdjęcie było na tyle ładne, by przypaść mi do gustu, a tu, jak widać, się udało - kartka jest przepiękna!

Dźwirzyno

W związku z odnalezioną kolekcją pocztówek z dzieciństwa, do mojego zbioru dołączyło wiele wyjątkowych kartek z całego świata, których namiastkę miałam już okazję zaprezentować - I w myśl hasła, że cudze chwalimy, swego nie znamy, czas na kolejną polską miejscowość. Co prawda, nigdy nie przepadałam za typowymi turystycznymi widokówkami wysyłanymi z wakacji znad morza, gdyż zawsze uważałam je za nieco kiczowate i, zwyczajnie, odpychające, preferowałam raczej kartki na swój sposób niezwykłe - teraz jednak, gdy pocztówki te zaczęły wiązać się z dłuższą historią, zaczęłam patrzeć na nie zupełnie inaczej. Poniżej można jednak ujrzeć jedną z piękniejszych kartek - cudowny zachód słońca, błękit morza, a przeplatające zdjęcia rybki tylko dodają widokówce uroku.

Świnoujście

Pocztówka ze Świnoujścia znalazła się w mojej kolekcji dzięki szczęśliwemu odnalezieniu starych kartek i muszę śmiało przyznać, że jestem nią zachwycona - jest całkowicie w moim guście! Dotychczas preferowałam widokówki z widokiem pojedynczym, jednak gdy ujrzałam tegoż delikwenta, chyba musiałam zmienić swoje zdanie. Każde zdjęcie jest praktycznie równie niezwykłe i wyjątkowe - pocztówka, która sprawia, że mam ochotę odwiedzić prezentowane miejsce, naprawdę musi mieć w sobie to coś. 

Swoją drogą, dostrzegłam prawidłowość, że takie zupełnie niespodziewane i spontaniczne kartki wysłane przez kogoś znajomego opisujące jego wakacyjny pobyt mają dla mnie większą wartość niż widokówki otrzymane z wymiany, które często zupełnie nie nawiązują do tego, co pocztówka prezentuje lub nie widać w wiadomości ani krzty ducha. Osobiście w wypisywanie pocztówek wkładam całe swe serce - wszak to nie tylko kartonik, który zniknie gdzieś między szpargałami, a coś więcej, coś bardziej wyjątkowego, będącego zwartą konstrukcją, mającą sprawić, by na twarzy drugiej osoby pojawił się uśmiech.